Oog en oor voor kwaliteit van leven
Ouderdom komt met gebreken. Slechter zien en slechter horen zijn daar voorbeelden van. Joop Beelen, directeur van de Nederlandse Vereniging voor Slechthorenden (NVVS) vertelt dat mensen die hun gehoor verliezen dat vaak niet in de gaten hebben. Het is een sluipend proces. Een oudere heeft ook tijd nodig om zijn gehoorprobleem te accepteren, hij wil het niet altijd weten.
Te weinig toegerust
Lieve Roets, onderzoeker bij Stichting Kalorama vult aan dat het vooral voor dementerende ouderen lastig is om aan te geven dat het gehoor minder wordt. Collega psycholoog Margje Mahler, tevens werkzaam als senior coördinator dementie bij Vilans, geeft aan dat slechthorenden het idee hebben dat ze zichzelf moeten aanpassen. Ze durven dit niet aan hun omgeving te vragen. Volgens Mahler zal de omgeving hierop moeten inspringen en slechthorendheid in een vroeger stadium moeten onderkennen.
Beelen geeft aan dat er door personeel nauwelijks gelet wordt op ouderen die slechthorend zijn. Worden de gehoorproblemen wel gesignaleerd, dan zijn verplegenden en verzorgenden vaak te weinig toegerust om er op een juiste manier mee om te gaan. Soms wordt een oudere dan als dementerend ingeschat, terwijl er sprake is van een gehoorprobleem. Dat moet voorkomen worden.
Training ‘Oog en oor voor kwaliteit van leven’
Het PON en Vilans bieden de training ‘Oog en oor voor kwaliteit van leven’ aan voor teamleiders in de zorg. Tijdens deze training leert u om te gaan met de signaleringslijst van het PON voor oog en oor. Zorg er ook voor dat uw cliënten niet verkeerd gediagnosticeerd worden en meld u nu aan voor een van de trainingsdagen.
Lees meer over de training ‘Oog en oor voor kwaliteit van leven’.
Bron: ZorgInstellingen
Contactpersoon
